Metamorfoza toksycznej mamusi

ocena recenzenta: 7

Hannę Stankównę od jakiegoś czasu mamy okazję oglądać w serialu „Na Wspólnej”. Postać w jaką się wcieliła, raczej sympatii widza nie budzi. Nie mniej jednak obiektywnie przyznać trzeba, że rola wykreowana znakomicie. Można nie polubić serialowej Ludwiki, ale z pewnością należy docenić aktorski kunszt. Nawet nie bardzo potrafię sobie wyobrazić kogoś innego w tej roli.

To jeden z wielu serialowych wątków splatający losy niektórych bohaterów w emocjonujący „węzeł”. Oby nie okazał się on węzłem gordyjskim!

Ludwika Sobczakowa kocha swojego syna, to nie ulega wątpliwości. Jednakże kocha go zaborczą i toksyczną miłością. Przez lata dominacji nad swym jedynakiem uzależniła go od siebie do tego stopnia, że samodzielnie nie potrafi on podjąć żadnej decyzji. Na wszystko patrzy przez pryzmat tego, co powiedziałaby mama. Wszystko robi, aby nie urazić, czy nie narazić zdrowia rodzicielki, której ciągle coś dolega. Ale okazuje się, że ukochana mama jest doskonałą komediantką i intrygantką, która przez całe życie manipuluje swym synem, aby go nie utracić.

Ojciec Rafała zmarł, gdy ten był jeszcze dzieckiem. Matka poświęciła się dla niego, rezygnując z życia osobistego, a skupiła się na wychowaniu i wykształceniu jedynaka. Po wielu latach w dalszym ciągu uważa, że ma prawo decydować o jego życiu i cały czas robi wszystko, aby jej nie opuścił. Nie przyjmuje do wiadomości, że jest już dawno dorosły, może mieć swoje pragnienia, tęsknoty, że powinien mieć własne życie. Decydowała o nim, kiedy był dzieckiem, zadecydowała o studiach muzyki klasycznej, chociaż Rafał zawsze marzył o jazzie. Ale nie chciał, nie potrafił sprzeciwić się mamusi, żeby nie robić przykrości, żeby spełnić jej marzenia.

Pani Ludwika to egoistka, która myśli przede wszystkim o tym, aby nie zostać sama. Chociaż twierdzi, że szczęście jedynaka jest dla niej najważniejsze, postępuje tak, żeby Rafał został na zawsze przy niej. Prawdopodobnie wcześniej wraca z sanatorium, aby nie stracić nad nim kontroli. Dorosłego syna traktuje jak smarkacza, o którym chce wiedzieć wszystko, decydować za niego i sprawdzać na każdym kroku. Kiedy spotyka w domu Agnieszkę, karci go jak sztubaka, nie zważając na jego przyjaciółkę. Zachowuje się wobec Olszewskiej arogancko, gdyż poczuła się zagrożona. Ktoś może stał się ważniejszy dla jej syna niż ona. Rafał rezygnuje ze spotkań z przyjaciółką, aby opiekować się matką. Ponieważ bez przerwy nie może się być przy niej, wynajmuje pielęgniarkę. Pani Ludwika jednak nie wyobraża sobie, aby ktoś obcy kręcił się po mieszkaniu, a więc robi wszystko, aby pozbyć się niechcianej opieki.

Matka Rafała nie potrzebuje, ale pragnie opieki tylko i wyłącznie swego syna i nikt inny nie jest w stanie jej zadowolić. Sobczak jest bardzo zdziwiony, gdy opiekunka z płaczem mówi o zachowaniu p. Ludwiki, którą przedstawił, jako kulturalną starszą panią, a która okazała się być bezwzględną, złośliwą i egoistyczną kobietą. Ale do Rafała jeszcze nie trafiają te argumenty, nadal wierzy swojej matce. Omdlenia, złe samopoczucie, czy wreszcie zasłabnięcie, gdy dowiaduje się, że Rafał i Agnieszka wyjeżdżają razem na weekend, wszystko jest teatrem. Kiedy sąsiadka zawiadamia, że p. Ludwika znalazła się w szpitalu, w pośpiechu wracają do Warszawy. Wkrótce Agnieszka składa wizytę chorej, czym matka Rafała jest bardzo zaskoczona, nie mniej niż on sam.

Z niedowierzaniem patrzy na poczynania swej przyjaciółki, która dyplomatycznie próbuje zjednać jego matkę, czy nawet z nią się zaprzyjaźnić. Ale czy pani Ludwika może zaprzyjaźnić się z kobietą, która „czyha” na jej jedynaka? Wydawać by się mogło, że nawet polubiła Olszewską, ale to tylko pozory… Kontynuacja znajomości Rafała z Agnieszką, to dla Ludwiki zagrożenie, a więc szuka pretekstu do tego, aby pokazać synowi z jaką kobietą się związał. Po prostu jest jego niegodna. No bo jakaż kobieta może być godna jej ukochanego jedynaka? Żadna! Żadna nie zadowoli p. Ludwiki z tej prostej przyczyny, że nie ma zamiaru dopuścić do trwałego związku.

Okazja oczywiście nadarzyła się szybciej, niż by się mogło wydawać przy wspólnym obiedzie. Można przypuszczać, że matka Rafała celowo zaprasza Agnieszkę, aby znaleźć jakiś pretekst do zniechęcenia syna do przyjaciółki. Kiedy okazuje się, że Olszewska należy do AA, do czego w swej szczerości się przyznaje, zabrania mu się z nią spotykać. Nie potrafi pogodzić się z tym, że jakaś kobieta stała się dla niego ważniejsza niż ona. Olszewska dzieli się swoimi wątpliwościami z Rafałem, czy słusznie postąpiła, wyjawiając prawdę. Sobczak jak zwykle próbuje łagodzić sytuację, mówiąc, że matka z pewnością doceni jej szczerość, potrzebuje tylko trochę więcej czasu.